{"id":43,"date":"2023-05-24T12:37:58","date_gmt":"2023-05-24T10:37:58","guid":{"rendered":"https:\/\/igeo.ujk.edu.pl\/home\/?page_id=43"},"modified":"2023-05-24T12:39:00","modified_gmt":"2023-05-24T10:39:00","slug":"historia-instytutu","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/igeo.ujk.edu.pl\/index.php\/historia-instytutu\/","title":{"rendered":"Historia Instytutu"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\">Pocz\u0105tkiem kszta\u0142cenia geograficznego w Kielcach na poziomie akademickim by\u0142o powo\u0142anie w 1969 roku Wy\u017cszej Szko\u0142y Nauczycielskiej. W strukturze Wydzia\u0142u Matematyczno-Przyrodniczego utworzono Zak\u0142ad Geografii. Pierwszymi jego pracownikami naukowo-dydaktycznymi byli: dr J. Bartosik, mgr W. Przyby\u0142 i mgr H. Komendzi\u0144ski. Przenie\u015bli si\u0119 oni do Kielc z Instytutu Geografii Uniwersytetu \u0141\u00f3dzkiego. G\u0142\u00f3wnym uzasadnieniem powo\u0142ania Zak\u0142adu by\u0142o jedenastoletnie do\u015bwiadczenie kszta\u0142cenia nauczycieli geografii na Wydziale Geograficznym SN, kt\u00f3re istnia\u0142o w Kielcach od 1958 roku. Wydzia\u0142em tym kierowa\u0142 do 1969 roku S. Kowalczewski, wybitny pedagog, przyrodnik, znawca i popularyzator regionu \u015bwi\u0119tokrzyskiego.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Podstaw\u0105 tworzenia Zak\u0142adu Geografii, w pierwszym okresie istnienia, by\u0142a baza dydaktyczno-materia\u0142owa Wydzia\u0142u Geograficznego SN oraz materia\u0142y dydaktyczne przekazane przez Instytut Geografii Uniwersytetu \u0141\u00f3dzkiego. Pierwszym zadaniem pracownik\u00f3w by\u0142a rozbudowa istniej\u0105cej i budowa nowej bazy dydaktyczno-naukowej na poziomie akademickim. Zak\u0142ad zwi\u0119ksza\u0142 tak\u017ce swoje zasoby kadrowe. Pierwszymi nauczycielami akademickimi i organizatorami kieleckiego o\u015brodka geograficznego byli, opr\u00f3cz wspomnianych ju\u017c os\u00f3b, zatrudnieni w 1970 roku dr K. Kwiatkowski, dr T. Sztuk i mgr B. Ja\u015bkowski oraz w 1971 roku: dr J. Mityk i mgr in\u017c. M. Swa\u0142dek. W 1972 roku zatrudnieni zostali mgr B. Kowalski i mgr I. Janowski. Po przekszta\u0142ceniu WSN w Wy\u017csz\u0105 Szko\u0142\u0119 Pedagogiczn\u0105 w 1973 roku w Zak\u0142adzie Geografii zatrudniono dr. hab. H. Jurkiewicza i dr J. Ziomka. W nast\u0119pnych dw\u00f3ch latach zatrudniono 10 asystent\u00f3w. Zak\u0142ad pocz\u0105tkowo, do roku akademickiego 1973\/74, kszta\u0142ci\u0142 nauczycieli geografii z wychowaniem obywatelskim. Studia tego typu uko\u0144czy\u0142o (dzienne i zaoczne) oko\u0142o 300 nauczycieli. Na podstawie umowy z WSP w Krakowie najlepsi absolwenci WSN kontynuowali studia uzupe\u0142niaj\u0105ce magisterskie w tamtejszym Instytucie Geografii. Okres tworzenia o\u015brodka geograficznego w Kielcach by\u0142 trudny i ogranicza\u0142 si\u0119 g\u0142\u00f3wnie do prac organizacyjnych i dydaktycznych. Dzia\u0142alno\u015b\u0107 dydaktyczno-badawcza z konieczno\u015bci pozostawa\u0142a na drugim planie. Badania naukowe by\u0142y prowadzone jedynie indywidualnie, du\u017cym wysi\u0142kiem poszczeg\u00f3lnych pracownik\u00f3w. W tym okresie dw\u00f3ch pracownik\u00f3w Zak\u0142adu (H. Komendzi\u0144ski i B. Kowalski) uzyska\u0142o stopie\u0144 naukowy doktora. Kieleccy geografowie zorganizowali w tym czasie dwie wyprawy naukowe: w 1973 roku do Afganistanu i w 1974 roku do Pakistanu i Indii.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Kolejnym etapem w rozwoju kieleckiej geografii by\u0142o po\u0142\u0105czenie w 1974 roku Zak\u0142adu Geografii z Zak\u0142adem Biologii i utworzenie pierwszego instytutu na Wydziale &#8211; Instytutu Biologii i Nauk o Ziemi. Jego dyrektorem mianowano biologa &#8211; dr. hab. J. Stanis\u0142awskiego, a wicedyrektorem geografa &#8211; dr S. Lipk\u0119. W 1972 roku dr Julian Bartosik zosta\u0142 dziekanem Wydzia\u0142u i sprawowa\u0142 t\u0119 funkcj\u0119 do 1975 roku.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">W miar\u0119 rozwoju Uczelni nast\u0119powa\u0142 rozw\u00f3j kadrowy Wydzia\u0142u i zmiany w strukturze organizacyjnej. W 1976 roku Instytut Biologii i Nauk o Ziemi podzielono na dwie jednostki: Instytut Biologii i Instytut Geografii. Struktur\u0119 Instytutu tworzy\u0142y trzy Zak\u0142ady: Geografii Fizycznej, Geografii Spo\u0142eczno-Ekonomicznej oraz Geografii Regionalnej i Kszta\u0142towania \u015arodowiska. Powsta\u0142a tak\u017ce Samodzielna Pracownia Dydaktyki Geografii, kierowana przez dr D. Lici\u0144sk\u0105, W ramach Zak\u0142adu Geografii Fizycznej funkcjonowa\u0142a Pracownia Geologii i Gleboznawstwa z Laboratorium, w kt\u00f3rym powsta\u0142y pierwsze prace badawcze pracownik\u00f3w Instytutu. W 1980 roku kadra etatowa Instytutu Geografii przedstawia\u0142a si\u0119 nast\u0119puj\u0105co: jeden profesor, dw\u00f3ch docent\u00f3w, pi\u0119ciu adiunkt\u00f3w, dw\u00f3ch starszych wyk\u0142adowc\u00f3w oraz o\u015bmiu asystent\u00f3w. Kadr\u0119 uzupe\u0142niali pracownicy z innych o\u015brodk\u00f3w naukowych, zatrudniani w latach osiemdziesi\u0105tych i dziewi\u0119\u0107dziesi\u0105tych, kt\u00f3rzy wywarli bardzo pozytywny wp\u0142yw na rozw\u00f3j naukowy Instytutu i zr\u00f3\u017cnicowanie kierunk\u00f3w badawczych. Byli to mi\u0119dzy innymi: prof. dr bab. A. Malicki, dr hab. J. Jersak, dr hab. Z. Klajnert, dr hab. Z. Maksymiuk, dr L. Dutkiewicz, dr J. Ziomek, prof. dr hab. E. Mycielska-Dowgia\u0142\u0142o, dr hab. M. Koziej, prof. dr hab. S. Jastrz\u0119bski, dr T. Zi\u0119tara oraz dr Z. Kowalczewski. Niekt\u00f3rzy z nich wypromowali doktor\u00f3w spo\u015br\u00f3d asystent\u00f3w Instytutu. Pod koniec lat siedemdziesi\u0105tych Instytut osi\u0105gn\u0105\u0142 samodzielno\u015b\u0107 dydaktyczn\u0105 i wysok\u0105 pozycj\u0119 naukow\u0105 w regionie. By\u0142 ju\u017c zdolny zapewni\u0107 odpowiedni\u0105 obsad\u0119 zaj\u0119\u0107 dydaktycznych i samodzielnie prowadzi\u0107 dzia\u0142alno\u015b\u0107 naukow\u0105. Podj\u0119te w\u00f3wczas problemy badawcze dotyczy\u0142y dynamiki \u015brodowiska przyrodniczego w regionie \u015bwi\u0119tokrzyskim, przyrodniczych podstaw rolnictwa regionu, metodologii regionalizacji fizycznogeograficznej oraz rozpoznanie wyst\u0119powania i wykorzystania surowc\u00f3w mineralnych wojew\u00f3dztwa kieleckiego na potrzeby lokalne. Pracownicy Instytutu podj\u0119li tak\u017ce prace zwi\u0105zane z kartowaniem geologicznym do Szczeg\u00f3\u0142owej Mapy Geologicznej Polski w skali 1:50 000 i wykonali cztery arkusze tej mapy. W tym te\u017c czasie otwarto wiele przewod\u00f3w doktorskich pracownik\u00f3w Instytutu na uniwersytetach: Wroc\u0142awskim, \u0141\u00f3dzkim, Warszawskim. Nawi\u0105zano r\u00f3wnie\u017c wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z Uniwersytetem w Greifswaldzie (NRD), a nast\u0119pnie z Uniwersytetem w Winnicy i Uniwersytetem Pedagogicznym w Tarnopolu na Ukrainie. Wymieniano corocznie grupy student\u00f3w i pracownik\u00f3w geografii z uczelni\u0105 ukrai\u0144sk\u0105.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Lata osiemdziesi\u0105te XX w. to trzeci etap rozwoju Instytutu. W 1981 roku funkcj\u0119 dyrektora obj\u0105\u0142 prof. dr hab. Henryk Jurkiewicz. Zacz\u0119to tworzy\u0107 laboratoryjne i aparaturowe podstawy bada\u0144 naukowych. Rozszerzono wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z o\u015brodkami krajowymi i zagranicznymi. Pracownicy Instytutu uzyskiwali stopnie naukowe doktora. Zatrudniono trzech samodzielnych pracownik\u00f3w naukowych (prof. dr hab. Alojzy Kowalkowski, dr hab. El\u017cbieta Kupczyk, dr hab. Jerzy Leszek Olszewski). Zmieni\u0142a si\u0119 te\u017c struktura organizacyjna Instytutu. Powo\u0142ano sze\u015b\u0107 zak\u0142ad\u00f3w i dwie pracownie. Lata osiemdziesi\u0105te XX w. to jednocze\u015bnie bardzo trudny okres dla Instytutu. Uwarunkowania stanu wojennego powodowa\u0142y ograniczenia w mo\u017cliwo\u015bci prowadzenia bada\u0144 naukowych, szczeg\u00f3lnie dla geograf\u00f3w prowadz\u0105cych badania naukowe w terenie i pos\u0142uguj\u0105cych si\u0119 materia\u0142ami kartograficznymi. W 1992 roku dyrektorem Instytutu zosta\u0142 wybrany dr Bart\u0142omiej Ja\u015bkowski, a wicedyrektorami zostali dr Tadeusz Ciupa i dr Tadeusz Biernat. Nowa dyrekcja zacz\u0119\u0142a intensywne starania o popraw\u0119 warunk\u00f3w lokalowych oraz pozyskanie nowych samodzielnych pracownik\u00f3w. Jeszcze w 1992 roku zatrudniony zosta\u0142 dr hab. S\u0142awomir \u017burek, w 1993 roku prof. dr hab. Bogumi\u0142 Rych\u0142owski, w 1994 roku &#8211; dr hab. Krystyna Piotrowska, a w 1998 &#8211; dr. hab. in\u017c. Henryk T. Mitosek. W strukturze Instytutu powo\u0142ano siedem zak\u0142ad\u00f3w i samodzieln\u0105 pracowni\u0119. W 1993 r. przy Instytucie powsta\u0142a Stacja Monitoringu, kt\u00f3rej g\u0142\u00f3wnym celem by\u0142o zbieranie i gromadzenie danych dotycz\u0105cych stanu \u015brodowiska geograficznego regionu \u015bwi\u0119tokrzyskiego oraz monitoringu zmian w \u015brodowisku. Za\u0142o\u017cycielem i tw\u00f3rc\u0105 Stacji by\u0142 prof. dr hab. Alojzy Kowalkowski. Obecnie Stacja stanowi cz\u0119\u015b\u0107 odr\u0119bnej jednostki uczelni tj. Katedry Kszta\u0142towania i Ochrony \u015arodowiska, kierowanej przez prof. dr hab. M. J\u00f3\u017awiaka.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">W roku akademickim 1994\/95 opracowano nowy program studi\u00f3w geograficznych, kt\u00f3ry zosta\u0142 pozytywnie zaopiniowany przez Rad\u0119 G\u0142\u00f3wn\u0105 Szkolnictwa Wy\u017cszego i natychmiast wprowadzony do realizacji. Zak\u0142ada\u0142 on studia magisterskie dwustopniowe (trzy lata licencjat oraz dwa lata uzupe\u0142niaj\u0105ce magisterskie). By\u0142 to pierwszy w WSP program studi\u00f3w dwustopniowych, a tak\u017ce pierwszy program studi\u00f3w dwustopniowych na kierunku geografia w Polsce. Opracowano i wydano w wersji ksi\u0105\u017ckowej program studi\u00f3w i tre\u015bci programowe wszystkich przedmiot\u00f3w realizowanych na studiach geograficznych. W 2004, 2009 i 2012 roku Instytut uzyska\u0142 pozytywn\u0105 ocen\u0119 Pa\u0144stwowej Komisji Akredytacyjnej w zakresie prowadzonego kszta\u0142cenia na kierunku geografia. W kadencji 2005-2008 dyrektorem Instytutu by\u0142 prof. dr hab. Henryk T. Mitosek, a dotychczasowy dyrektor Instytutu dr hab. Bart\u0142omiej Ja\u015bkowski zosta\u0142 dziekanem Wydzia\u0142u. Od 1 pa\u017adziernika 2008 do kwietnia 2009 r. funkcj\u0119 dyrektora pe\u0142ni\u0142 dr hab. Micha\u0142 Gruszczy\u0144ski, a od 24 kwietnia 2009 roku &#8211; dr hab. Wioletta Kami\u0144ska (na kadencj\u0119 do 2012 roku). Wicedyrektorami zostali mianowani: ds. naukowych dr hab. Tomasz Kalicki, a ds. dydaktycznych &#8211; dr Tadeusz Biernat. W latach 2012-2016 na dyrektora Instytutu zosta\u0142 powo\u0142any dr hab. T. Ciupa, kt\u00f3ry pe\u0142ni te obowi\u0105zki r\u00f3wnie\u017c w kadencji 2016-2020. Funkcj\u0119 wicedyrektora ds. naukowych pe\u0142ni dr hab. R. Suligowski, a ds. dydaktycznych &#8211; dr T. Biernat (2012-2016) i dr M. Mularczyk (2016-2020).<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Od 1995 roku Instytut mie\u015bci si\u0119 w budynku A i D Wydzia\u0142u Matematyczno-Przyrodniczego oraz ma dobr\u0105 baz\u0119 dydaktyczn\u0105 i laboratoryjn\u0105. Baza naukowa Instytutu to Zesp\u00f3\u0142 Laboratori\u00f3w Naukowo-Dydaktycznych, w sk\u0142ad kt\u00f3rego wchodz\u0105: Laboratorium Hydrologiczno-Geomorfologiczne, Laboratorium Palinologiczne, Laboratorium Geologii i Gleboznawstwa oraz Laboratorium Dydaktyczne. W 2009 roku Wydzia\u0142 uzyska\u0142 znacz\u0105ce \u015brodki z Unijnego Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka. Cz\u0119\u015b\u0107 z nich zosta\u0142a przeznaczona na budow\u0119 nowoczesnych laboratori\u00f3w naukowo-badawczych w Instytucie Geografii. W Instytucie funkcjonuje tak\u017ce Pracownia Termoluminescencji i Stratygrafii Osad\u00f3w z Laboratorium TL.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">W 2007 roku Instytut wkroczy\u0142 w kolejny etap rozwoju. 25 czerwca Centralna Komisja ds. Stopni i Tytu\u0142\u00f3w Naukowych przyzna\u0142a Radzie Wydzia\u0142u uprawnienia do nadawania stopnia naukowego doktora nauk o Ziemi w zakresie geografii. Od 2012 roku Instytut prowadzi studia doktoranckie. Do chwili obecnej w Instytucie Geografii UJK stopie\u0144 doktora uzyska\u0142o 7 os\u00f3b.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Instytut w 2013 r. uzyska\u0142 zgod\u0119 MNiSW na uruchomienie studi\u00f3w licencjackich na kierunku Turystyka i rekreacja. W 2012 roku Instytut Geografii zainicjowa\u0142 i organizuje cykliczne imprezy promuj\u0105ce geografi\u0119 w\u015br\u00f3d uczni\u00f3w szk\u00f3\u0142 \u015brednich (GISDAY \u2013 2012, 2014, Agrotravel \u2013 2016). Od 2013 r. w Instytucie odbywaj\u0105 si\u0119 tak\u017ce obchody Dnia Geografa, kt\u00f3re w 2017 r. mia\u0142y zasi\u0119g og\u00f3lnopolski.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">W czasie prawie pi\u0119\u0107dziesi\u0119cioletniej historii, 36 pracownik\u00f3w Instytutu uzyska\u0142o stopie\u0144 doktora, 10 \u2013 stopie\u0144 doktora habilitowanego, a 9 \u2013 tytu\u0142 profesora. Opublikowali w tym czasie ok. 4000 prac naukowych, w tym kilkadziesi\u0105t monografii i podr\u0119cznik\u00f3w.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Instytut w zorganizowa\u0142 lub wsp\u00f3\u0142organizowa\u0142 kilkadziesi\u0105t konferencji naukowych o zasi\u0119gu regionalnym, og\u00f3lnopolskim i mi\u0119dzynarodowym. Cyklicznie wsp\u00f3lnie z Instytutem Geologii Podstawowej Uniwersytetu Warszawskiego s\u0105 organizowane w G\u00f3rach \u015awi\u0119tokrzyskich \u201e\u015awi\u0119tokrzyskie spotkania geologiczno-geomorfologiczne\u201d. Instytut Geografii by\u0142 wielokrotnym organizatorem Og\u00f3lnopolskiej konferencji naukowej z cyklu \u201eProcesy transformacji obszar\u00f3w wiejskich\u201d, kt\u00f3rej przewodnicz\u0105c\u0105 jest dr hab. Wioletta Kami\u0144ska. Instytut by\u0142 tak\u017ce wsp\u00f3\u0142organizatorem Og\u00f3lnopolskiego Zjazdu Polskiego Towarzystwa Geograficznego w 1993 i 2007 roku. Wiele konferencji by\u0142o organizowanych przy wsp\u00f3\u0142udziale Polskiej Asocjacji Ekologii Krajobrazu, Klubu Polarnego, r\u00f3\u017cnych komisji Polskiego Towarzystwa Geograficznego (m.in. komisji hydrograficznej \u2013 w latach 2001, 2010, 2014) i Komitetu Zagospodarowania Ziem G\u00f3rskich Polskiej Akademii Nauk. Od 2017 roku Instytut jest organizatorem zawod\u00f3w okr\u0119gowych II stopnia Olimpiady Geograficznej.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Pracownicy Instytutu Geografii prowadz\u0105 badania w regionie \u015bwi\u0119tokrzyskim i w innych regionach Polski, w niekt\u00f3rych regionach Europy oraz na innych kontynentach, ostatnio zw\u0142aszcza w Ameryce Po\u0142udniowej. Wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105 naukowo z wieloma instytucjami naukowymi w Polsce, w Europie i na \u015bwiecie. Pracownicy wykonuj\u0105 tak\u017ce wiele prac wdro\u017ceniowych na rzecz Kielc i regionu \u015bwi\u0119tokrzyskiego.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">W listopadzie 2019 roku, Instytut Geografii oraz Katedra Ochrony \u015arodowiska po\u0142\u0105czy\u0142y si\u0119 tworz\u0105c Instytut Geografii i Nauk o \u015arodowisku<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Obecnie w Instytucie jest zatrudnionych 29 pracownik\u00f3w naukowo-dydaktycznych, w tym 4 profesor\u00f3w tytularnych, 10 doktor\u00f3w habilitowanych, 13 doktor\u00f3w, 2 magistr\u00f3w, a tak\u017ce 6 pracownik\u00f3w naukowo-technicznych i administracyjnych.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Pocz\u0105tkiem kszta\u0142cenia geograficznego w Kielcach na poziomie akademickim by\u0142o powo\u0142anie w 1969 roku Wy\u017cszej Szko\u0142y Nauczycielskiej. W strukturze Wydzia\u0142u Matematyczno-Przyrodniczego utworzono Zak\u0142ad Geografii. Pierwszymi jego pracownikami naukowo-dydaktycznymi byli: dr J. Bartosik, mgr W. Przyby\u0142 i mgr H. Komendzi\u0144ski. Przenie\u015bli si\u0119 oni do Kielc z Instytutu Geografii Uniwersytetu \u0141\u00f3dzkiego. G\u0142\u00f3wnym uzasadnieniem powo\u0142ania Zak\u0142adu by\u0142o jedenastoletnie do\u015bwiadczenie [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"om_disable_all_campaigns":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":""},"class_list":["post-43","page","type-page","status-publish","hentry"],"publishpress_future_action":{"enabled":false,"date":"2026-04-23 15:25:14","action":"change-status","newStatus":"draft","terms":[],"taxonomy":"","extraData":[]},"publishpress_future_workflow_manual_trigger":{"enabledWorkflows":[]},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/igeo.ujk.edu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/43","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/igeo.ujk.edu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/igeo.ujk.edu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/igeo.ujk.edu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/igeo.ujk.edu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=43"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/igeo.ujk.edu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/43\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":45,"href":"https:\/\/igeo.ujk.edu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/43\/revisions\/45"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/igeo.ujk.edu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=43"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}